Fidel si, Fidel no

Moderator: FORUMBEHEERDER

#22907 door keesvank
02 apr 2005, 10:59
Victor Rolando Arroyo was actief in de niet getolereerde vakbond CUTC in Cuba. Hij woonde in Pinar del Rio maar verblijft sinds april 2003 in een gevangenis in Guantánamo, 1.000 kilometer van zijn woonplaats. Hij werd vanwege zijn oppositionele rol veroordeeld tot 26 jaar gevangenisstraf.
In februari beschreef hij de cel waarin hij verblijft.


[center]Afbeelding[/center]
Arroyo zat al twee keer eerder gevangen. In 1996 werd hij veroordeeld vanwege de publicaties van El Tabaco o.a. over de omstandigheden waaronder in de provincie Pinar del Rio tabak wordt gekweekt voor de beroemde Habanas. In februari 2000 werd hij opnieuw vastgezet. Dit keer omdat hij speelgoed had gekocht voor arme kinderen in de stad bij gelegenheid van het Driekoningenfeest. De foto is genomen vlak na zijn vrijlating toen Glasnost in Cuba hem bezocht. Nu moet hij 26 jaar gevangen zitten.

Ik woon in een ommuurde cel van 3.30 meter breed,10.4 meter lang en verdeeld in twee gedeelten. Het eerste deel bestaat uit de slaapkamer van 7.7 meter lang, met een totaal van 25.4 m2. Daar bevinden zich twee rijen stapelbedden van 3 hoog waar 18 mensen kunnen slapen. De stapelbedden zijn 1.95 lang en 0.70 cm breed. De stapelbedden nemen een ruimte in van 8.2 m2. Tussen de rijen blijft er een kleine loopruimte over van 17.2 m2. Dit houdt in dat elke gevangene een ruimte voor zichzelf over houdt van 0.90 cm, wanneer hij niet in zijn bed ligt.

De stapelbedden bestaan uit een ijzer raamwerk met houten planken waarin de kakkerlakken zich vermenigvuldigen, maar die men tolereert omdat deze beestjes de uitbreiding van luizen, vlooien en andere plagen tegenhouden. De matrassen, die overigens niet iedereen heeft, zijn van schuim of simpelweg een zak gevuld met stro.

Er zijn geen kluisjes of kasten en daarom staan de belangrijkste basisbehoeften aan eten op de grond tussen koffers en zakken. Het plafond en de muren zijn bewerkt met kalk, die voor menige gevangene al schaafwonden heeft veroorzaakt en de vloer is van ruw cement. Over het algemeen is de vloer beschadigd en onder de stapelbedden zitten gaten die in eerste instantie gemaakt zijn door de gevangenen om dingen te verstoppen maar waar nu ratten en muizen in huizen.

De verlichting is onvoldoende en het zijn de gevangenen zelf die zorgen voor de weinige gloeilampen die er zijn, omdat de directie zegt niet over gloeilampen te beschikken. Dit gebeurt vreemd genoeg ook met de schoonmaakmiddelen.

Elke gevangene ontvangt twee stukjes zeep per maand en een kleine tube tandpasta in de twee maanden. De levering van deze zaken gebeurt onregelmatig en de kwaliteit van de spullen is slecht. In de winter ontvangen we een sprei en een hemd van gewatteerde stof, waarvan men zegt dat deze gedoneerd zijn door andere landen. Aan het begin van de zomer worden deze weer opgehaald.

In het kamertje bevinden zich meer dan 18 personen die op de grond slapen. Er staan geen stoelen of banken met de rechtvaardiging dat deze ruimte in beslag nemen.

De tweede ruimte bestaat uit de badkamer van 2.70 bij 2.30 meter, met een oppervlakte van 9 m2. Daar bevind zich het riool, een cementen bak en een wasruimte zonder deur, gordijn of zelf een kraan. Het water wordt sporadisch bevoorraad in tanks, emmers of blikken. Het water in de gevangenis van Guantánamo heeft geur, kleur en smaak, maar niet één van deze kwaliteiten zijn aangenaam.

Je wast je kleding en hangt deze op binnen deze ruimte uit angst voor diefstal. De ventilatie komt door enige gaten waardoor ook de regen, stof, roet en de muggen komen.

Er is geen vermaak, behalve dan het weinige dat door familieleden wordt meegebracht. Er is geen lectuur en de tv mag pas aan na 18.00 uur. Er zijn 2 televisies op meer dan 200 gevangenen in een gebouw met 4 verdiepingen. Om tv te kunnen kijken gaat iedereen zitten als een tonnetje in te kleine ruimten.
Wanneer je dat ziet, begin je snel te twijfelen aan de opschepperij van de Cubaanse regering, wanneer zij andere landen beschuldigen van het in kooien opsluiten van hun gevangenen.
Waar ben ik dan eigenlijk in opgesloten?

Victor Arroyo

Afbeelding

Deze brief werd vertaald door Laurien Lubbers. Zij las de tekst - namens Amnesty International - op 18 maart voor tijdens de demonstratie voor de vrijlating van gewetensgevangenen in Cuba. Van links naar rechts: Kees van Kortenhof (Glasnost in Cuba), Bert Koenders (PvdA), Hans Verploegh (NVJ) Boris Dittrich (D66) en achter hem Bert van Boggelen (CNV).

EN VERDER:
* treedt in Cuban Cigars (Utrechtsestraat 135 in Amsterdam - 020 777 09 88) vanavond Leo& Cuerda& Bongo op met Latijnse gipsymuziek.

#23600 door PITER !!! (was ok2pvm)
06 apr 2005, 00:38
Een man van middelbare leeftijd sprak mij aan in een stad midden in het land. Hij was heel erg ontdaan en liet dat duidelijk blijken door hardop te praten tussen voorbijgangers over hetgeen er met zijn zoon gebeurd was. Deze zat nml. in een gevangenis 400 km verderop, zonder enige redenen. Voor wat spulletjes was deze zoon helemaal afhankelijk van zijn familie, terwijl de familie geen geld had om hem telkens in de gevangenis te bezoeken. Volgens zijn zeggen zat zijn zoon onschuldig in de gevangenis en worden veel onschulidige mensen om onduidelijke redenen opgesloten in een Cubaanse gevangenis. De aanleiding is vaak onbeduidend, maar het wordt door de politie opgeblazen, hij zei uit intimidatie om mensen erg bang te maken en het idee te geven dat iedereen zomaar opgepakt kan worden.

Herhaaldelijk riep de man WHY? En 'tell it to the people in Europe', bij deze dan nogmaals.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast